– Jaihoon

നാഥനാം അവനെ ഏറെ സ്നേഹിച്ചിടും
മമ സുഹൃത്തൊരാളോടൊരു ദിനം
ഉള്ളം തുറന്നു സംസാരിച്ചിരിക്കവേ
ശ്രവിച്ചു ഞാന്‍ വൃത്താന്തമൊന്നീ വിധം

“ഏറെ അപൂര്‍വമായ്‌, ആശ്ചര്യജനകമായ്‌
കനവൊന്നു കണ്ടു ഞാന്‍ കഴിഞ്ഞ രാവില്‍
എന്‍ കൊച്ചു ഗ്രഹണശേഷിക്ക്‌ അപ്രാപ്യമാകയാല്‍
അതിനര്‍ത്ഥമെന്തെന്ന്‌ ചോദിച്ചിടല്ലെ നീ…

ആശുപത്രിക്കിടക്കയില്‍ എന്നെ കിടത്തിയേ…
ചുറ്റിലും ബന്ധുമിത്രാദി സ്നേഹിതരൊക്കെയും
സര്‍വരും ദുഃഖിതര്‍ കണ്ണു ചുവന്നവര്‍
എന്‍ കഷ്ടഗതിയോര്‍ത്ത്‌ സര്‍വത്ര ഭീതിതര്‍

തൊട്ടുമുമ്പേ ഡോക്ടര്‍ സ്ഥലം വിട്ടതുള്ളൂ
തന്‍ വിധി അന്നേരമയാള്‍ മൊഴിഞ്ഞു;
ഏതാനും നാളുകള്‍ മാത്രമേ ശേഷിപ്പൂ
രോഗിക്ക്‌ ഇഹലോകം വിട്ടുപോകാന്‍…

പിന്നെ, ക്ഷണനേരം കഴിഞ്ഞുടന്‍ കാണുന്നു
മുറിയുടെ പിറകിന്നു കുറുകെയായ്‌ നീയതാ
സുഹൃത്തിന്റെ രോഗസന്ദര്‍ശനത്തിനായ്‌
അകത്തേക്കു പതിയെ കടന്നുവന്നു…

സത്യത്തില്‍ രോഗാതുരനായ്‌ കിടന്നതു ഞാന്‍
പക്ഷേ മുള്ളുകള്‍ നോവുകളേല്‍പിച്ചതോ നിന്നിലും
വേദനയില്‍ പുളഞ്ഞ്‌ കരയേണ്ടിയിരുന്നത്‌ ഞാന്‍
പക്ഷേ കണ്ണുകള്‍ കരഞ്ഞു കുതിര്‍ന്നതോ നിന്റെയും

തല്‍ക്ഷണം പുഞ്ചിരിതൂകി നിന്നോട്‌ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു:
ഒരു പ്രത്യാശകിരണമെങ്കിലും നീ പൊഴിച്ചേക്കുമെങ്കിലോ
അവന്റേതല്ലെ ഞാന്‍?! പിന്നെന്തിനു കരയണം ?
ഞാന്‍ ജീവിക്കും… മരിക്കും… അതെന്റെ സ്വന്തം ദയാപരന്‍ പ്രിയനല്ലേ…?
ഓ ജയ്ഹൂണ്‍: അക്ഷോഭ്യനും ധീരനുമാവുക
വിനീതമാം മമജീവിതമോര്‍ത്തു നീ
ഒട്ടുമേ ഉല്‍കണ്ഠപ്പെടാതിരിക്കുക…”

ആഹ്‌! ഈ വിഹ്വലസ്വപ്നം കേട്ടുകഴിഞ്ഞ മാത്രയില്‍
വേദനയും വിസ്മയവും ചേര്‍ന്ന്‌ ഞാന്‍ മൂഖമായ്‌ ഞരങ്ങി

സുബഹാനള്ളാഹ്‌! ഞാന്‍ ഞെട്ടിത്തരിച്ചുപോയ്‌
അതേ ദര്‍ശനം തന്നെയല്ലോ എനിക്കും അവന്‍ തന്നത്‌!

ഓ! എന്റെയാ സുഹൃത്തിന്റെ ദയാപരന്‍ ഒരുത്തനേ
ഈ സ്വപ്നങ്ങള്‍ എനിക്കു പകര്‍ന്നിടും സന്ദേശമെന്താകും?

Translated by Alavi Al Hudawi.